Steeds meer ontwerpers gebruiken AI.
Voor inspiratie. Voor snelheid. Voor antwoorden.
Ik ook.
Maar in plaats van AI alleen te gebruiken als tool, heb ik het een keer omgedraaid. Ik heb AI gevraagd om mij te beschrijven als ontwerper. Niet op basis van een portfolio of cv, maar op basis van alles wat ik de afgelopen jaren heb gedeeld: ideeën, vragen, twijfel, concepten en half afgemaakte gedachten.
Wat er dan terugkomt, is geen standaard profiel.
Het is een spiegel.
En die is soms confronterend.
AI zegt:
“Je begint niet met vorm, maar met begrijpen.”
Dat klopt wel.
Voor mij begint interieurontwerp niet bij materiaal of stijl, maar bij gedrag. Hoe mensen een ruimte gebruiken, wat ze voelen, waar ze stoppen, waar ze doorlopen. Interieurarchitectuur is voor mij eigenlijk stedenbouw… maar dan binnen.
Dezelfde principes.
Dezelfde logica.
Alleen op een andere schaal.
AI zegt:
“Je bent niet snel tevreden, omdat je voelt dat er nog een laag onder zit.”
Dat herken ik.
Goede ontwerpen ontstaan niet bij het eerste idee. Ze ontstaan door blijven zoeken, blijven schaven en soms alles weer loslaten. Dat maakt het proces intens, maar het zorgt er ook voor dat een ruimte uiteindelijk klopt. Niet alleen visueel, maar ook in gebruik.
AI zegt:
“Je denkt in systemen, omdat systemen vrijheid geven.”
Dat is misschien wel de kern.
Of het nu gaat om een winkelconcept, een modulair interieur of een routing door een ruimte: als de basis goed is opgezet, ontstaat er ruimte om te variëren en te spelen. Zonder systeem wordt het willekeurig. Met systeem wordt het schaalbaar en sterk.
AI zegt:
“Je beweegt tussen rollen: ontwerper, adviseur en ondernemer.”
En daar zit een interessante spanning ;-).
Als ontwerper wil je creëren.
Als adviseur wil je richting geven.
Als ondernemer moet het ook werken en leveren.
Die rollen versterken elkaar, maar botsen soms ook. Het vinden van de juiste balans daarin is misschien wel net zo belangrijk als het ontwerp zelf.
AI zegt:
“Je begint bij twijfel, niet bij zekerheid.”
Dat is hoe mijn proces werkt, of misschien wel hoe ik zelf in de basis ben.
Ik stel vragen. Draai dingen om. Zoek naar wat er niet klopt. Dat maakt ontwerpen minder lineair, maar wel sterker. Want juist in die twijfel ontstaan betere keuzes.
En dan AI zelf ……
AI in ontwerp en interieurarchitectuur wordt vaak gezien als versneller. En dat is het ook. Het helpt om sneller ideeën te genereren, om opties te verkennen en om kennis toegankelijk te maken.
Maar er zit ook een risico.
Een risico dat je te snel tevreden bent.
Dat je een oplossing accepteert omdat het logisch klinkt, niet omdat het de beste oplossing is. Misschien kloppen de oplossingen niet eens.
Daarom moet je kritisch blijven.
Kritisch op AI.
En op jezelf, op de manier waarop je je gedachten en daarmee je ideeën richting geeft
Ik vraag AI bewust om de diepte in te gaan.
Niet alleen bevestigen wat ik al denk, maar juist doorvragen. Twijfel aanbrengen. Alternatieven geven die niet direct comfortabel voelen.
Want van alleen maar complimenten ontstaan geen sterke ontwerpen.
Het moet schuren.
Het moet wringen.
En AI kan dat.
Soms zelfs versterkt. Alsof alles wat je denkt even wordt uitvergroot en teruggegeven. Dat is niet altijd prettig, maar wel waardevol.
Creativiteit wordt vaak gezien als iets nieuws bedenken.
Maar in de basis is het iets anders.
Creativiteit is het combineren van bestaande ideeën tot iets nieuws is mij geleerd ooit..
En daar wordt AI juist interessant.
Want AI heeft toegang tot een enorme hoeveelheid bestaande kennis, voorbeelden en verbanden. Bijna alles wat al een keer bedacht of gemaakt is, zit daar ergens in.
Maar dat betekent niet dat het vanzelf tot iets goeds leidt.
Het vraagt nog steeds om keuzes.
Om richting.
Om kritisch denken.
Voor mij is AI geen vervanging van het ontwerpproces.
Het is een verlengstuk net als een heleboel andere dingen.
Een manier om sneller tot de kern te komen. Om ideeën te testen, te versterken of juist te ontkrachten. Maar uiteindelijk blijft het mijn verantwoordelijkheid om te bepalen wat werkt en wat niet.
Dus wat heb ik geleerd door AI te vragen wie ik ben als ontwerper?
Dat ik eerst wil begrijpen voordat ik iets maak.
Dat ik zoek naar logica in gedrag en ruimte.
Dat ik systemen gebruik om vrijheid te creëren.
En dat twijfel geen zwakte is, maar een essentieel onderdeel van het proces.
En misschien wel het belangrijkste:
Dat technologie pas echt waarde krijgt als het je helpt om dichter bij je eigen manier van denken te komen.
Niet als vervanging.
Maar als versterking.
En eerlijk?
Soms betekent dat nog steeds gewoon alles loslaten…
en opnieuw beginnen.